KontaktKontakt
Wstazeczka15.10.
ForumForum
Polecamy Pamiętnik Ani Pamiętnik Ani(2) Ile mam dzieci? Prawo w pigułce Przygotuj się do szpitala Słowniczek łac-pol Pogrzeb - 9tc Nietrafione pocieszenia Informacje z regionów
Nowości Informacje z regionów Baloniki 2009 (Poznań) 4 zadania Komentarze do czytań (4) DDU w Lublinie Skrzynka pocztowa Trzeba nauczyć się o tym rozmawiać Olsztyn. Znicz na grobie, którego nie ma Baloniki 2009 (Lublin) Kulisy balonikowego spotkania Komentarze do czytań (3) Nie uważamy się za przypadek medyczny Baloniki 2009 (Warszawa) Jak zorganizować konferencję? Projekt w woj. warm-maz Projekty Komentarz do czytań (2) Ab ovo... List w sprawie artykułu Umarłych pogrzebać Komentarz do czytań (1) Galeria Aniołów 2009 Balonikowe spotkania Październikowe inicjatywy Macierzyństwo w cieniu śmierci Informacja prasowa o spotkaniach E-broszura na DDU Informacja prasowa na październik Żałoba po śmierci dziecka Informacja prasowa na Dzień Matki Ma pani do mnie żal? Żałoba dzieci Tarczyca a poronienie Instrukcja dot. pogrzebu Jak rozmawiać z dziećmi? Zdjęcia z konferencji Poradnik dla facetów Brzydka para butów Dlaczego osobno? Grupa Wsparcia w Szczecinie Komentarz do czytań (4) Trudna diagnoza Tak trudno żyć Cud Etyczne i kulturowe aspekty pożegnania z dzieckiem Powrót wątku prawdy Zdjęcia z Parku Skaryszewskiego Komentarz do czytań (3) Prawne aspekty poronienia Trudno milczeć Podzielone cuda Ronić po ludzku Ankieta "Prawdy i mity" Galeria Aniołów
Współpraca pomocrodzicom.pl Pol. Stow. Naucz. NPR Prawo i Medycyna

Psychologia

Ty i poronienie

Kobieta doświadcza skrajnych emocji - gdy dowiaduje się o ciąży czuje radość, dumę i szczęście, ale także niepokój i zagubienie związane z koniecznością odnalezienia się wobec nowości. Gdy zaczyna się poronienie czuje smutek, złość, rozpacz i gorycz wobec druzgocącej rzeczywistości. Świat jest zniszczony.
Izabela Barton-Smoczyńska, psycholog prowadząca badanie nad radzeniem sobie kobiet po poronieniu
Więcej...

Poronienie jako zdarzenie traumatyczne

Zimbardo i Ruch ("Psychologia i życie") definiują zdarzenie traumatyczne, jako "zdarzenie fizyczne lub psychiczne, przynoszące szkodę, stresujące lub szokujące; zdarzenia takie (?) mogą być źródłem lęków lub nerwicy (?)". Do takich zdarzeń może należeć także poronienie.

Kiedy nagle odchodzi dziecko, niezależnie od jego wieku po urodzeniu czy ciążowego, świat przestaje być zrozumiały, przewidywalny, osoba, którą ta strata dotknęła, przestaje, w mniejszym lub większym stopniu, wierzyć, że ma kontrolę nad sobą, bliskimi, otoczeniem. Pojawia się strach, lęk, przerażenie, a potem do świadomości dociera kruchość ludzkiego istnienia. W odpowiedzi na taką "nienormalną" sytuację pojawiają się często zachowania z pozoru także "nienormalne", ale pozwalające cierpiącej osobie dostosować się do warunków otoczenia, na przykład nadmierna czujność i tzw. dysocjacja, czyli oddzielenie naszego najbardziej intymnego "ja" od tej części naszej świadomości, która musi brać udział w tym, co dzieje się "tu i teraz" (np. postawa typu "ten ktoś, kto cierpi, to nie jestem ja" i "to nie dzieje się naprawdę").
Więcej...

Badnie nad radzeniem sobie po poronieniu

Badanie nad radzeniem sobie po poronieniu przeprowadza pani Iza Barton-Smoczyńska. Więcej informacji można znaleźć tutaj oraz na stroniewww.poronienia.org przygotowanej przez Autorkę ankiety.