KontaktKontakt
Wstazeczka15.10.
ForumForum
Polecamy Pamiętnik Ani Pamiętnik Ani(2) Ile mam dzieci? Prawo w pigułce Przygotuj się do szpitala Słowniczek łac-pol Pogrzeb - 9tc Nietrafione pocieszenia Informacje z regionów
Nasze projekty Warmia-Mazury (2010) Dobre praktyki (2009) Warmia-Mazury (2009) Kujawsko-Pomorskie (2008)
Nowości Wyzwanie Coś nas łączy ponad czasem Dzień Dziecka Utraconego Językowy obraz macierzyństwa Przypadkowe spotkania Wspierająca pomoc Hołd dla mojego dziecka Czy jeszcze przeżywasz? Anioł w deszczu Wbrew procedurom Baloniki (Lublin) Fotorelacja Baloniki (Olsztyn) Fotorelacja Pomóc tym, którzy pomagają Baloniki (Olsztyn) Jak znalazłam się w stowarzyszeniu? Rozmowa z Anią Baloniki (Kraków) Fotorelacja Miłość trudniejsza... Nasza historia Nie wolno się poddawać Jak to jest... Już nie jesteśmy tacy sami Urodziny 3 razy w roku Perspektywa Plotki o świętych Informacje z regionów Galeria Aniołów
Współpraca pomocrodzicom.pl Pol. Stow. Naucz. NPR Prawo i Medycyna

Ukochana moja siostro...

Chciałabym Ci napisać, czego od Ciebie oczekuję w najbliższym czasie. Nie wiem, jak długo będę w takim stanie, czy "tylko" długie miesiące czy lata, czy będzie tak zawsze. To, co się stało jest dla mnie bardzo ważne i nie potrafię inaczej przeżyć tej przyszłości, która naznaczona jest śmiercią mojego dziecka. Proszę Cię, daj mi trochę...

  1. Czasu byś pozwoliła mi się wygadać, wypłakać - bez wypowiadania zbawiennych rad, wtedy gdy jest mi źle.
  2. Życzliwości dla moich niekontrolowanych emocji, gdy każą mi się cieszyć z kolejnej ciąży w rodzinie, wtedy przytulenia, lub słowa, przykro mi, że Twoje dziecko umarło.
  3. Pamiętanie o dniu, w którym moje dziecko miało sie urodzić lub o ważnych ze względu na poronienie datach (data poronienia równoznaczna z datą śmierci) i datą planowanych narodzin.
  4. W rozmowie o dzieciach akcentowanie, że moje dziecko też było i należało i należeć będzie do rodziny na zawsze. Umieszczenie tego nienarodzonego dziecka w "albumie rodzinnym" (na pytanie ile masz siostrzeńców czy siostrzenic, miłe by było, gdybyś pamiętała o tym, które umarło przedwcześnie i mówiła o nim)
  5. Nie zmuszanie do imprez rodzinnych - na powitanie maleństw - jeżeli nie mam na to ochoty.
  6. Inicjowanie rozmowy o tym, jak się czuję po poronieniu i cierpliwe tego słuchanie.
Może to zabrzmi banalnie, ale zwykłej normalności w kontaktach, bo nie trafione pocieszanie, jak i całkowite ignorowanie tego co się wydarzyło, to sprawia najwięcej bólu.



Aga