Grupy wsparcia/Spotkania

Z książki Poronienia: Rozmowa z kimś, kto ma podobne doświadczenia, również może pomóc. Powstało wiele grup wsparcia i robią one dużo dobrego nawet dla tych par, które wolą przeżywać swój dramat w samotności. Stowarzyszenie Poronień ma grupy wsparcia w wielu okolicach.

przyp. tłum. - Niestety, na próżno by szukać takich grup w Polsce.

Mam nadzieję, że za jakiś czas to zdanie będzie nieaktualne.

Nie wiem, ile jest "formalnych" grup wsparcia w Polsce - takich z salą, specjalistą zajmującym się zawodowo pomocą rodzicom po stracie... Być może na "takie" grupy musimy jeszcze trochę poczekać. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby samemu spotkać się w kilkuosobowym gronie. Takie spotkanie twarzą w twarz z innymi rodzicami po poronieniu może naprawdę pomóc. Łatwiej wtedy uświadomić sobie, że te trudne uczucia, które w nas są - dzieli wiele osób i że są czymś normalnym.

Białystok Bielsko-Biała Bydgoszcz Gdańsk Katowice Kraków Lublin Poznań Szczecin Warszawa

Białystok

Mamy Aniołków z Białegostoku i okolic - post na www.dlaczego.org.pl

Bielsko-Biała

Zobacz post na naszym forum:
Grupa wsparcia Bielsko-Biała

Bydgoszcz

Terminarz spotkań:
30.01.2006. godz. 19 w kawiarni Adama Sowy przy Starym Rynku

Jeszcze w ubiegłym roku planowałyśmy kręgle, ale w tym nowym roku postanowiłyśmy, że jednak najpierw będą pogaduchy. Znamy się tylko z netu, piszemy maile, ale myślę, że wszystkie mamy ogromną potrzebę spotkania "na żywo". Umówiłysmy się w poniedziałek 30 stycznia o godzinie 19 w kawiarni Adama Sowy przy Starym Rynku. Może jakaś Aniołkowa mama z Bydgoszczy będzie miała ochotę dołączyć do nas. Po spotkaniu zdamy oczywiście relację, podzielimy się wrażeniami.

Więcej informacji na forach:
Kręgle w B-czy!!!! - forum.gazeta.pl/poronienie
Kręgle w B-czy - post z naszego forum

Gdańsk

Terminarz spotkań:
01.07.2006
28.05.2006
01.04.2006 godz. 12
11.02.2006 godz. 13
17.12.2005 godz. 14

Więcej informacji oraz komentarzy już po spotkaniu na naszym forum w wątku: Grupa wsparcia Gdańsk

O grupie wsparcia w Gdańsku

Chodziły mi po głowie różne pomysły – drukowanie ulotek o stronie, jakiś spot promujący w TV, a obeszłam myślami to, co najprostsze i najbardziej potrzebne – rozmowa z drugą osobą.

Pomysł na Grupę Wsparcia zrodził się w jednym z postów na forum strony www.poronienie.pl, wątek ten podchwyciłam od „agawt”. Stwierdziłam, że nie ma co czekać na pomoc środowisk medycznego czy psychologicznego, ani na reakcję jakiegoś stowarzyszenia. Jeżeli my same nie zaczniemy się organizować nikt nie zrobi tego za nas, bo komu ma na tym zależeć jak nie nam samym?
Więcej... - przeczytaj o tym, jak zorganizować takie spotkanie, swoimi spostrzeżeniami dzieli się Inka, inicjatorka spotkania w Gdańsku

To nie jest sekta

11 lutego 2006 grupa z Gdańska odbyła swoje drugie spotkanie. W komplecie stawiły się wszystkie uczestniczki pierwszego i nowa „twarz” – Asik. I znów zestaw smakołyków na moim stole – sałatka Aleksandry i Beaty, galaretki Iny, pączki Agik, ciasto Beaty i Asika, mój sernik na zimno (domowej roboty), przepyszny blok Oli i już tradycyjne kuleczki owsiane Hani! A do tego mnóstwo uśmiechu...
Więcej...

Do trzech razy sztuka?

Mam cichą nadzieję, że nie… Odbyło się trzecie spotkanie Grupy Wsparcia w Gdańsku. To zastanawiające, że osoby, które połączyło tak nieszczęśliwe zdarzenie jak utrata dziecka, tak wiele spokoju i dobrego samopoczucia nabiera przy wspólnych spotkaniach… Ale od początku… .
Więcej...

Magia „NARNII” – spotkanie czwarte

„Narnia” to małe pomieszczenie przy wejściu do mojego mieszkania – z wyglądu przypominające szafę, które za bardzo dawnych czasów - (kiedy ja pewnie jeszcze nosiłam fartuszek i tarczę) przerobiono na miejsce, gdzie „król chodzi piechotą”. „Narnia” - tak Ina nazywała od początku moją łazienkę.
Więcej...

Katowice

A może spotkałyby się mamy z okolic Katowic? - post na www.dlaczego.org.pl

Kraków

Informacji o grupie wsparcia powstającej w Krakowie można szukać w jednym z wątków na "bocianie": FENIKS - grupa wsparcia Krakow

Lublin

Terminarz spotkań:
17.12.2005
30.11.2005
16.11.2005.

O grupie wsparcia w Lublinie - od Asi

Wiem, że wiele dziewczyn ma obawy i wątpliwości. Ja też je miałam!!! Po pierwsze nigdy wcześniej nie zawierałam znajomości przez Internet, nie mówiąc o spotkaniach. Po drugie, co innego napisać coś właściwie anonimowo na forum, a co innego otworzyć się przed obcą osobą tak twarzą w twarz. Pomysł zorganizowania takiego spotkania rodził się tak naprawdę powoli. Początkowo dość sporo rozmawiałam z Agnieszką (Agawt) pisząc maile, a potem na gg. Szybko znalazłyśmy wspólny język i razem zaczęłyśmy planować, co dalej.
Więcej...

O grupie wsparcia w Lublinie - od Agawt

Krótkie podsumowanie:
Spotkanie odbyło sie 17-go grudnia w Lublinie, poszłyśmy do najbliższej knajpki, więc nie było dość intymnie. Spotkałyśmy się we cztery: Agnieszka (agawt) - pedagog; Joanna (joasik) - informatyk; Dominika (dominika) - polonistka; Ewelina - przyszły prawnik. My z Joasią już się spotkałyśmy ok. m-c wcześniej, w bardziej kameralnych warunkach. Podzieliłyśmy się wówczas swoimi doświadczeniami, więc teraz było nam łatwiej.
Więcej...

Więcej informacji na naszym forum w wątku: Grupa wsparcia w Lublinie

Poznań

Terminarz spotkań:
11.02.2006 godz. 14
28.01.2006 godz. 14

Nie tylko o poznańskich spotkaniach

Wcześniej nie znałam kobiet, które straciły dziecko. Wcześniej żyłam z przekonaniem, że kiedy zechcę zajdę w ciążę i urodzę. Stało się jednak inaczej. A przecież to takie naturalne etapy w życiu kobiety… ciąża… poród… macierzyństwo…
Więcej...

Zobacz post na naszym forum:
Grupa wsparcia w Poznaniu

Szczecin

SAMOPOMOCOWA GRUPA WSPARCIA w Szczecinie przy parafii oo. dominikanów

Spotykamy się regularnie w każdą II niedzielę miesiąca o godzinie 16:00 w klasztorze ojców dominikanów przy pl. Ofiar Katynia 1 w Szczecinie. W spotkaniach biorą udział rodzice, których dzieci zmarły w trakcie ciąży albo po urodzeniu. Tematy spotkań są ustalane przez samych uczestników i wynikają z naszej aktualnej potrzeby. Rozmawiając o swoich bolesnych doświadczeniach staramy się wspierać siebie nawzajem w bólu i codzienności „po stracie” – po prostu towarzyszyć w przeżywaniu żałoby i podtrzymywaniu pamięci o naszych dzieciach. W poszukiwaniu odpowiedzi na trudne pytania wspomagają nas – zapraszani w miarę potrzeby – specjaliści, m.in. terapeuta specjalizujący się w kwestiach dot. straty dziecka, psychiatra, psycholog oraz dominikanin.

9 listopada
14 grudnia
11 stycznia 2009
8 lutego
8 marca
kwiecień – termin do ustalenia, ponieważ II niedziela wypada w Wielkanoc. Informacja zostanie zamieszczona odpowiednio wcześniej na stronie; www.osierocenirodzice.pl
19 kwietnia (uroczysta, coroczna msza św. w intencji nas i naszych dzieci)
10 maja
14 czerwca
12 lipca
9 sierpnia
13 września
11 października
15 października (DDU)

Aktualne informacje na temat grupy i spotkań na stronie www.osierocenirodzice.pl

Podjęliśmy rozmowy dot. organizacji kolejnej grupy wsparcia dla rodziców mieszkających w dzielnicach prawobrzeżnego Szczecina (miejsce już jest). Rodziców, którzy chcieliby dołączyć do tej grupy prosimy o kontakt na adres e-mail: osieroceni_rodzice@op.pl

Kontynuujemy rozmowy z instytucjami pomocowymi, które mogłyby użyczyć miejsca grupie rodziców dla których spotkania „przy kościele” stanowią trudność.

Mamy nadzieję, że już niebawem będziemy mogli podać konkretne informacje o zawiązaniu się tych grup.

Warszawa

Terminarz spotkań:
10.06.2006 godz. 11
13.05.2006 godz. 11
22.04.2006 godz. 11
18.03.2006 godz. 11

Były i łzy, i śmiech, i chwile ciszy...

Kiedy dwa lata temu jechałam na pierwsze spotkanie mam po stracie w Warszawie, nie bardzo wiedziałam czego się spodziewać. Poznałyśmy się kilka miesięcy wcześniej przez internet. Każda z nas miała za sobą morze łez i dziesiątki pytań bez odopwiedzi. Siedziałyśmy w osobnej salce w restauracji i gadałyśmy, gadałyśmy... O naszych utraconych marzeniach, ale i o tym na co w życiu jeszcze czekamy. O naszych mężczyznach (no jasne, czyż można się spotkać w damskim gronie i nie pogadać na tak fascynujący temat?!). O naszych dzieciach. Były i łzy, i śmiech, i chwile ciszy. Bardzo nam pomogło to zobaczenie się i uświadomienie sobie, że w swoich uczuciach jesteśmy normalne, że wiele rzeczy widzimy i czujemy tak samo.
Więcej...

Zobacz post na naszym forum:
Spotkanie w Warszawie

Do góry ↑ Wersja do druku